Οι πιο συχνές νόσοι των ούλων είναι η ουλίτιδα και η περιοδοντίτιδα. Η πρώτη είναι φλεγμονώδης νόσος των ούλων μικροβιακής αιτιολογίας που, εφ΄όσον δεν αντιμετωπιστεί, θα επεκταθεί στο υποκείμενο οστό και θα εξελιχθεί σε περιοδοντίτιδα, εντοπισμένη ή γενικευμένη. Πρόκειται για 2 συχνά “αθόρυβες”, άρα και “ύπουλες” νόσους, που όταν γίνουν αντιληπτές από τον ασθενή, έχει συνήθως καταστραφεί αρκετά η αρχιτεκτονική των περιοδοντικών ιστών και κάποια δόντια μπορεί να οδηγηθούν μοιραία σε εξαγωγή.
Η περιοδοντική θεραπεία στοχεύει στην απομάκρυνση της μικροβιακής τρυγίας και του μικροβιακού υμενίου, που δεν είναι τίποτε άλλο από έναν “ιστό” μικροβίων που έχει αγκυρώσει πάνω στην επιφάνεια των δοντιών και εμπλουτίζεται με ανόργανα άλατα, όπως Ca 2+, P από το σάλιο της στοματικής κοιλότητας. Στο ιατρείο γίνεται συντηρητική αντιμετώπιση των ανωτέρω νόσων που κατηγοριοποιείται ως εξής:
Αποτρύγωση
Θεραπεία ουλίτιδας οξείας ή χρόνιας
Θεραπεία περιοδοντίτιδας αρχόμενης-μέσης-βαριάς, εντοπισμένης ή γενικευμένης
Εκτός των ανωτέρω, συχνή μορφή ουλίτιδας είναι η οξεία ελκονεκρωτική ουλίτιδα, που παρουσιάζεται σε έδαφος κακής στοματικής υγιεινής σε συνδυασμό με στρες, κάπνισμα, εξασθενημένο ανοσοποιητικό και άλλους παράγοντες.